خیمه گاه امام حسین (ع) و اهل بیت گرامیش

سجاد لیراوی | 10:30 -

نهر علقمه

آب خجل شد از آن آب که بر آب نهادی

سجاد لیراوی | 10:29 -

سجاد لیراوی | 10:26 -

گفت محمد که ز دشت بلا

بي‌سر آيند حسين مرا

اي لب تو تشنه‌ترين غنچه‌ها

کرده غمت با دل خونم چه‌ها

دل خوشي و عشق نگردند جمع

شاهد من آتش و اشک است و شمع

طوطي اگر در قفس آئينه داشت

چلچلة ما غم ديرينه داشت

غصه حريف دل مشتاق نيست

هرکه کند شکوه ز عشاق نيست

شعر در وصف عاشورا

سجاد لیراوی | 10:22 -

پخش آنلاین حرم امام حسین(ع)-ابوالفضل العباس(ع)-امیرالمومنین(ع)

سجاد لیراوی | 10:12 -

سجاد لیراوی | 19:3 -

اين شنيدستم كه مستي روسياه           نيمة شب ديد شيخي را به راه

نشعت مي تحت فرمانش گرفت            سد ره گشت و گريبانش گرفت

شيخ از وحشت زبانش بند شد            فارغ از اظهار چون و چند شد

مست گفتش از كجايي كيستي                  نيمة شب در هواي چيستي

درجوابش گفت شيخ بي نوا                  روضه خوانم بر شهيد كربلا

من به سختي زندگاني ميكنم                بهر مردم روضه خواني ميكنم

مست گفتش گر كه ميخواهي امان     روضه اي از بهر من اينك بخوان

تاكه من هم عقدةدل واكنم                       گريه بهر يوسف زهرا كنم

شيخ گفتش نيست اينجا منبري     روضه خواني نيست كارش سرسري              

مستمع بايدعزاداري كند                  سيل اشك از ديده اش جاري كند

در جوابش مست گفتا اينچنين            من شوم منبر تو بر رويم نشين

تو بخوان من سوگواري ميكنم                  پاي منبر آه و زاري ميكنم

شيخ شد ناچاروبر رويش نشست   روضه اي خواند و دل او را شكست

روضة او مست را هوشيار كرد                محرمش اندر حريم يار كرد

در دلش تامهرحق كوبيد شيخ           يك شبي در خواب او را ديد شيخ

ديد او را همچو مردان خدا                   شاد و خرم در بهشت جانفزا

پيش رفت و گفت اي باني من                دوست دار مرثيه خواني من

باغ جنت جاي هر بد كاره نيست       جاي مانند تو اي مي خواره نيست

گو چه كردي كين مقامت داده اند          شهد عزت را به جامت داده اند

مست گفتش اي رفيق پارسا                 گوش كن تا گويمت اين ماجرا

چون تو رفتي مرگ آمد در برم          كز ملاقاتش برفت هوش از سرم

مردم و شد روز محشر آشكار                بودم از اعمال زشتم شرمسار

نامة اعمال من سنجيده شد                  مهر بطلان روي آن كوبيده شد

دست و پايم بسته در زنجير شد              با شرار عشق حق درگير شد

ناگهان از حق برآمد اين ندا                      بنده ما را كنيد از كف رها

گرچه نزد حق گناهش بر ملاست                 شافع او زادة پيغمبر است

شامل او رحمت داور شده                    چون حسينم را شبي منبر شده

خواندم از بهر تو خط سرنوشت               دوزخي بودم شدم اهل بهشت

گر دلم از نور رحمت منجلي است     هر چه دارم از حسين ابن علي است

اين حسين آقاي باغ جنت است       اين حسين از پاي تا سر رحمت است

در قيامت او خدايي ميكند                                قلبها را كيميايي ميكند

گر بخواهد از خداوند مجيد                        روسياهي را كند او روسپيد

سجاد لیراوی | 18:54 -